|
Aandeelhouders DSB-Bank vrezen financiele schade |
Paramaribo - Kleine aandeelhouders van de DSB-Bank maken zich zorgen over hun financiële belangen.
Op 5 juli werd bekend dat er een verzoek is gedaan voor beslaglegging op de kasreserve van de DSB-Bank, tegoeden van directeur Sigmund Proeve, van ex-directeur Edmund Muller en van procurator Patrick Bhagwandien. Het gaat om meer dan 125 miljoen Amerikaanse dollar.
Op de laatste algemene ledenvergadering (alv) hebben de kleine aandeelhouders geen oor gevonden bij de bankdirectie en de raad van commissarissen (rvc). Er was gevraagd om zorgvuldiger om te gaan met de kwestie van illegale geldtransacties naar buitenlandse rekeningen. Er is nu besloten een vereniging van kleine aandeelhouders op te richten die moet nagaan hoe de belangen van deze aandeelhouders veilig te stellen.
“Het gaat er nu juist om dat het vertrouwen in de bank ernstig is geschaad en met de beslaglegging ook de aandelen in gevaar komen”, zegt aandeelhouder Radjen Kisoensingh. Volgens hem zijn het niet de gewone rekeninghouders, maar de aandeelhouders die iets te vrezen hebben.
De econoom en jurist Gillermo Samson vindt dat de rvc van de bank het niet zo ver had moet laten komen. Waarom de rvc niets doet om het negatief imago van de bank te weren, is voor hem een raadsel. Samson denkt dat er veel meer aan de hand is en de zaak diepe wortels heeft. “Proeve en Muller en de andere mensen die via de bank betrokken zijn geraakt bij deze zaak, zijn wat mij betreft slechts sinterklaasjes in dienst van enkele pieterbazen. In elk geval zal, wil men dat de rust terugkeert, de volledige directie naar huis gestuurd moeten worden.”
Samson zegt dat door de geschiedenis van deze bank, die vroeger fungeerde als de Centrale Bank van Suriname, in het buitenland wellicht het idee kan ontstaan dat het werkelijk om de moederbank van het land gaat. Door op basis van het corporate gouvernance-principe te handelen en preventiemaatregelen te nemen, zou niet alleen de naam van de bank, maar ook die van Suriname schoon gehouden kunnen worden. Wat de actie van de kleine aandeelhouders betreft, zegt Samson dat die het moeilijk zullen krijgen. “Willen zij iets bereiken, dan zullen zij ten minste de houders van ten minste de helft van de aandelen bij elkaar moeten zien te krijgen.”
Kisoensing vertelt dat kleine aandeelhouders op de laatste alv, nog vóór het verzoek tot beslag werd gedaan door Parbhoe’s Handelsmaatschappij, Gautam Parbhoe en Roy Ramjiawan, hebben voorgesteld dat de bankdirectie en de raad van commissarissen om de tafel gaan zitten met de eisers om na te gaan hoe samen het probleem op te lossen.
“Toen de strafzaak van het Openbaar Ministerie speelde, waren de directie en de rvc overtuigd dat zij niet veroordeeld zouden worden, maar dat is toch gebeurd. Nu hebben zij nog altijd die laconieke houding bij deze civiele zaak”, zegt Kisoensing. Hij wijst erop dat naast het verzoek om beslag te leggen, waardoor de kasreserves in gevaar zijn gekomen, de hele rechtsgang enorm veel geld kost, waarvoor alle aandeelhouders mee helpen betalen. Hij legt uit dat de grootste aandelen slechts aan een kleine groep toebehoren, waaronder Assuria met 49 procent. Ongeveer 30 procent van de aandelen ligt verspreid bij meer dan duizend kleine aandeelhouders.
Kisoensing heeft twijfels over het optreden van de president van de Centrale Bank, André Telting. “Op basis van de Deviezenwet en de Bankwet zou Telting allang ingegrepen moeten hebben. Ik betwijfel of hij dat op objectieve wijze kan doen, aangezien hij een familierelatie heeft met DSB-Bank-procurator Patrick Bhagwandien, die ook is gevonnist in het strafproces.” Telting heeft intussen publiekelijk verklaard ‘achter de directie van de DSB-Bank te staan’. Kisoensing vindt dat de veroordeelde directie, ook al is tegen het vonnis hoger beroep aangetekend, een stap terug moet doen, totdat deze hele affaire is afgelopen.
“Ontslag hoeft nu niet, maar om blijk te geven van goed bestuur is het niet zo handig een veroordeelde directie te handhaven. Je brengt daarmee alleen maar het vertrouwen van de bank, de personen en eigenlijk de financiële wereld in Suriname in het geding.” Kisoensing vindt dat een persbericht van de bank slechts voor publieke consumptie is, omdat de realiteit in de financiële wereld er anders uitziet. “Ik blijf erbij dat de DSB-Bank partij heeft gekozen in een ruzie tussen twee partners en dat doet hem nu de das om”, aldus de aandeelhouder
|
