|
Autohuurbeleid overheid onder vuur |
Paramaribo - Tijdens de behandeling van de ontwerp Anti-Corruptiewet gisteren in het parlement, is het autohuurbeleid van de overheid onder vuur genomen.
Jiwan Sital (PVF) confronteerde de regering en het college met de informatie, dat het Community Development Fund Suriname (CDFS) voor een bedrag van 74 euro per dag voor de duur van 1 jaar een voertuig had gehuurd, dat uiteindelijk als volgauto voor minister Michel Felisi (RO) werd gebruikt. Tot en met 30 november 2007 was aan huur volgens hem in totaal US 80.000 dollar betaald, waarna het CDFS de huur eenzijdig stopzette en de wagen teruggaf aan het betreffend autoverhuurbedrijf. “Met dat geld kon de regering vier auto’s kopen”, zei Sital.
Ondertussen heeft de autoverhuurder een kortgeding tegen het CDFS aangespannen om de huurpenningen die voor de resterende periode van de huurovereenkomst ontvangen zouden moeten worden, te vorderen. Uit een beschikking van de kantonrechter waarin het CDFS wordt opgeroepen voor de rechter te verschijnen, blijkt dat de autoverhuurder nog SRD11.464 vordert. Sital vindt dat het autohuurbeleid van de overheid geldverkwistend is, aangezien met de huurgelden zelf auto’s aangeschaft hadden kunnen worden.
In een vraaggesprek met de Ware Tijd ondersteunt minister Michel Felisi van Regionale Ontwikkeling, Sital’s visie. Hij geeft toe dat het betreffende voertuig weleens is ingezet om personeel van Regionale Ontwikkeling inclusief zijn lijfwachten te vervoeren wanneer er CDFS-projecten werden opgeleverd. Het voertuig is echter niet ingezet als permanente volgauto van de bewindsman. Ook auto’s die zijn ingehuurd door het Fonds Ontwikkeling Binnenland dat evenals het CDFS onder RO ressorteert, worden weleens ingezet bij activiteiten van het ministerie, stelt Felisi. “Het is geen vreemde constructie, die omstandigheid is normaal.”
Om van de autohuurperikelen af te komen en het budget van zijn ministerie te drukken, heeft Felisi vorig jaar via het ministerie van Openbare Werken een aanbesteding laten houden voor het aankopen van voertuigen. In stede van het huren van auto’s kunnen ze liever gekocht worden, vindt ook hij, omdat dat goedkoper is. Voor een bedrag van SRD. 400.000 worden dit jaar negen voertuigen waaronder vier pick-ups voor de verschillende diensten aan RO geleverd. Sital wees ook op andere vermeende misstanden. Zo zouden op bepaalde ministeries stafambtenaren een vervoerstoelage krijgen voor het inzetten van hun eigen auto voor de dienst, terwijl ze dat voertuig echter aan de overheid verhuren voor bedragen oplopend tot US 1.000 dollar per maand en zelf rijden in een dienstauto. Hij wil van de regering weten wat hiervan waar is.
Of dit ook bij RO plaatsvindt, weet Felisi niet. “Voor zo ver ik weet, verhuren stafleden hun eigen auto niet voor het ministerie”, zegt hij. Een onderzoek hiernaar lijkt volgens hem niet overbodig. Ondertussen verneemt de krant van een bron bij de overheid, dat het verhuren van hun privé-auto’s door directeuren, onderdirecteuren, beleidsadviseurs en andere toppers op de verschillende ministeries een oud en algemeen gebruik is. “Dit gebeurt al jaren en op bijna alle ministeries.” De bron legt uit dat de betrokken personen hun privévoertuigen op naam van derden laten overschrijven, waarna die personen de voertuigen op hun beurt aan het ministerie waar de eigenaar in dienst is, verhuren. De huurpenningen die met reçu’s door de overheid worden voldaan, komen uiteindelijk terecht bij de auto-eigenaars.-.
|
