|
Nico heeft de fakkel ontstoken |
 Paramaribo - Wat Nico Waagmeester gedaan en betekend heeft voor de Surinaamse samenleving, is van onschatbare waarde. Naast alle loffelijke woorden over deze persoonlijkheid en de verrichte diensten door hem die niet te kwantificeren zijn, is er een job die deze man heeft verricht die uit te drukken is in een enorm bedrag. Tijdens de rouwdienst die gisteren is gehouden in de zaal van Ons Erf, vertelde Enrico Abrahams het verhaal. Hij is administrateur-generaal van het Bureau voor de Staatsschuld.
“Eenieder heeft leuke en goede herinneringen aan deze man, maar ik heb nog niemand dat in een bedrag horen uitdrukken”, zei Abrahams. “Het vorig jaar stapte Nico naar me toe en vroeg mij of ik wist dat er een regeling getroffen kon worden met Brazilië om de staatsschuld te kunnen aflossen.” De regeling houdt in dat er projecten ter waarde van de schuld worden uitgevoerd in Suriname, die met name het volk ten goede komen. Voorwaarde is wel dat de projecten worden uitgevoerd door Braziliaanse ondernemingen. Een groot deel van de staatsschuld, nu 110 miljoen Amerikaanse dollar, bij Brazilië dateert uit de jaren tachtig.
Op deze manier heeft Ghana zijn schuld van 300 miljoen aan Brazilië vereffend. Abrahams gaf mee dat in de komende dagen er gesprekken hierover worden gevoerd met de Braziliaanse counterparts. Hij verwacht dat woensdag een intentieverklaring over de te verrichten infrastructurele werken wordt getekend. “Morgen zal je horen hoe mensen geprezen zullen worden voor het goede werk dat zij verricht hebben. Maar vergeet niet dat het Nico is die de fakkel heeft ontstoken”, aldus Abrahams. Nico was een interreligieus mens en dat kwam tijdens zijn uitvaart duidelijk tot uiting. Hij is dan ook gecremeerd op de dag waarop wereldwijd de vrede wordt herdacht. Pater Karel Choennie en pandiet Patandien van de Sanatan Dharm gingen onder meer voor in het gebed. “Een echte mensenzoon wiens drijfveer was leven voor de mensen en werken om invulling te geven aan het belang van samenwerking en eenheid”, zei zijn goede vriend Deryck Ferrier. “Hij was iemand die ons allen zeer dierbaar is geweest en iemand aan wie de Surinaamse gemeenschap zeer veel dank verschuldigd is. Nico was ervan overtuigd dat hij er niet voor zichzelf was, maar om de mensheid in het algemeen dienstbaar te zijn in inspanningen voor het bereiken van een hoge mate van welstand. En daar leefde hij ook voor.”
Nico’s zoon Andro sloot de rij van sprekers af. Hij vertelde dat hij op zijn zeventiende ervoor gekozen had om naar Nederland terug te keren voor zijn welvaart. Toen zijn vader eens in financiële problemen geraakte, raadde hij hem aan om naar het vierde rijkste land van Europa te verhuizen. Vader Nico weigerde en Andro vroeg hem waarom hij ervoor koos om toch te blijven in Suriname. “Hij zei tegen mij: “Je bent in één van de rijkste landen ter wereld, en ik ben één van de twintig rijkste mannen op aarde.” Ik begreep hem toen niet, maar nu begrijp ik wel wat hij bedoelde, als ik kijk naar alles wat hij voor de Surinaamse gemeenschap betekend heeft.” Nico is 65 geworden en overleed na een kortstondig ziekbed op 17 september. Hij is gisteren onder grote belangstelling gecremeerd te Weg naar Zee.
|
