|
Surinamers als seksslaven op Trinidad |
Paramaribo - De Surinaamse justitie heeft een internationale mensenhandelorganisatie ontmaskerd, die Surinaamse jongemannen en -vrouwen lokte met goedbetaalde baantjes in Nederland, maar ze uiteindelijk op Trinidad & Tobago (T&T) vasthield en onder dwang als seksslaven exploiteerde. De vermoedelijke leidster en een ronselaar zijn inmiddels in verzekering gesteld. De criminele kring echter is nog niet uitgeschakeld, aangezien de leidster van de Trinidadiaanse vleugel met vermoedelijk ongeveer 16 slachtoffers onder haar hoede nog niet is achterhaald.
De Surinaamse Besantwatie Rattan (47) is als de mogelijke hoofdverdachte en leidster van deze internationale criminele organisatie aangehouden en in verzekering gesteld, evenals een niet bij name genoemde man, die als ronselaar optrad. Besantwatie's dochter Anushka Rattan, eveneens Surinaamse, is vermoedelijk de bazin van de bende op T&T. Justitie Suriname houdt er rekening mee, dat zij en haar handlangers de bekende adressen aan de Saint Josephstreet/West Indies en de Governmentsstreet mogelijk al hebben verlaten met medeneming van de gegijzelden.
Afgelopen maandag zijn twee politieagenten van de Justitiële Inlichtingen Dienst (JID) richting T&T vertrokken. Ze zullen gegevens uitwisselen met de plaatselijke politie. Suriname en T&T kunnen elkaar op basis van het Inter-American Mutual Legal Assistant Treaty rechtshulp vragen en bieden. Hoofdofficier van Justitie en voorzitter van de Werkgroep Bestrijding Mensenhandel bij het Ministerie van Justitie en Politie mr. Garcia Paragsingh deed vanmorgen uit de doeken hoe de criminele organisatie te werk ging. Er zijn sinds vorig jaar 22 jongemannen en 2 jonge vrouwen tussen 18 en 25 jaar slachtoffer geworden van de organisatie die opereert onder de naam Singania Company. Ze lokten vooral minder geschoolden, uit hindostaanse kansarme gezinnen, met goed betaalde jobs in Nederland. Om in de selectieprocedure te worden opgenomen moesten ze €500 en meer betalen voor een plaats op een professionele oberscursus op T&T. De horecabaan van €1000 per maand in Nederland zou daarna 100% gegarandeerd zijn.
Gelet op de ellende die ze hebben doorstaan gaat het Sranantongo gezegde "Den bai den eygi dede" oftewel "Ze betaalden voor hun eigen dood" bijna letterlijk op, want eenmaal op T&T toonden de schijnbaar goedhartige contactpersonen hun keiharde criminele gezicht. Paspoorten werden in beslag genomen, geld en sieraden afhandig gemaakt en alle onderling sociaal contact tussen de "sollicitanten" onderbroken. Nog minder mochten ze vrij met hun oud ers in Suriname bellen. En als het werd toegestaan, dan voor slechts 1 minuut en onder voorwaarde dat hun gijzelnemers meeluisterden. Ze moesten onder dwang liegen dat alles goed ging en dat ze spoedig naar Nederland zouden doorreizen. Van een training was er overigens uiteraard geen sprake, Nederland hebben ze nooit gezien. De ouders van de slachtoffers wiens lot nog niet is achterhaald, staan volgens Paragsingh doodangsten uit.
De slachtoffers werden zonder contact met de buitenwacht vastgehouden in een woning waar ze van tijd tot tijd werden afgevoerd naar een of meerdere locaties bij een of meerdere stranden tot vermaak van aanwezigen. Bij deze gelegenheden moesten de slachtoffers strippen en naar behoefte van de aanwezigen naakt dansen voor en met hun: ,, ... en ze moesten daarbij dansen met die mensen, helemaal naakt. Ja hoor, ... en zelfs heeelemaal pet. Sommigen moesten of ze wilden of niet ook tongzoenen," benadrukt Paragsingh de afschuwelijke omstandigheden waaronder de slachtoffers werden vastgehouden. "Die mensen" is een verwijzing die slaat op mannen en vrouwen die genoten van de diensten van de Surinamers. Het kon de exploitanten weinig schelen wie ervan profiteerde, ook de jongemannen moesten kennelijk toegeven aan de wensen en of lusten van mannen op het eiland. Wie niet wilde meedoen, werd hardhandig de kleren van het lijf gescheurd en eventueel daar of terug op het schuiladres uitgescholend, mishandeld en vernederd. Ze werden voortdurend bedreigd dat het ergste hun te wachten stond als ze naar Suriname zouden doorspelen wat ze daar meemaakten. Tijdens de weinige telefoongesprekjes met familie in Suriname mochten ze alleen zeggen wat ze was voorgehouden. Tot nu toe is niet gebleken dat ze werden betaald voor hun naaktsessies en eventuele andere diensten op T&T.
De slachtoffers hebben bij de Surinaamse politie verklaard dat ze zeer vernederende daden moesten plegen. Paragsingh vermoedt dat ze de ergste dingen nog niet hebben verklaard, mogelijk uit schaamte, een fenomeen dat zich veelal voordoet bij zedenmisdrijven. Ze sluit ook niet helemaal uit dat enkele van de 16 resterende slachtoffers inmiddels ook als ze vrij zijn, niet gemakkelijk naar de politie zullen stappen om de voor hun pijnlijke ervaringen te melden.
De zaak kwam aan het rollen toen 8 van de 24 slachtoffers terug in Suriname waren en hun verhaal deden bij de politie. Sommigen van hun zijn ongeveer 1 maand op T&T gebleven. De organisatie had vier hunner het betaalde geld teruggegeven in de hoop dat ze de kaken stijf op elkaar zouden houden. Rattan heeft vanaf haar aanhouding ontkend ook maar iets af te weten van de taferelen van haar dochter op T&T. De betalingen door de toenmalige sollicitanten waren volgens haar geheel legaal en gebaseerd op goede intenties. Echter blijkt uit niets dat de werkgelegenheid in Nederland echt bestond. Wel maakte de organisatie fictieve rapporten op over de gegadigden over hun prestaties op de oberscursus en of van het werk in Nederland. De moeder van een slachtoffer was vanwege een positieve boodschap zo blij dat haar kind was geslaagd dat ze op aangeven van Rattan een additioneel bedrag stortte, zodat de reis van haar kind richting Nederland spoedig kon geschieden. Een dezer dagen publiceert het OM een waarschuwingsbericht tegen potentiële slachtoffers van mensensmokkelaars en handelaren waarin de burgerij met nadruk wordt opgeroepen alert te zijn in gevallen waarbij goedbetaalde banen in het buitenland worden aangeboden gepaard gaande met buitengewone voorwaarden.
|