|
Zoveelste verrassing in 8 Decemberproces |
 Paramaribo - Het is alsof de duvel ermee speelt, zo lijkt het na acht maanden in het Decemberproces. Eerst was er de plotselinge dood in april van krijgsraadpresident Krishnapersad Pultoo. Vorige week, nadat de inhoudelijke behandeling van de megazaak na maandenlange juridische procedures eindelijk was begonnen, kwam Pultoo’s vervangster in opspraak.
Ex-legerleider Desi Bouterse. (ANP) Niet onafhankelijk meer, vond de raadsman van hoofdverdachte Desi Bouterse. Strafpleiter Irwin Kanhai, altijd goed voor een verrassing, wraakte presidente Cynthia Valstein-Montnor omdat haar echtgenoot zakelijke banden zou hebben met regeringspartij NPS. En tot overmaat van ramp, vooral voor de nabestaanden van de 15 slachtoffers van de Decembermoorden, overleed woensdag plotseling de aanklager, auditeur-militair John Mohamedamin.
Genoeg materiaal voor een thriller vol complotten, ware het niet dat beide heren een natuurlijke dood stierven. Uitgerekend de man die aan de basis stond van het justitieel onderzoek naar de moorden in 1982 in Fort Zeelandia, iemand die het dossier grondig kende, stierf nog voor het proces goed en wel op gang was gekomen. Betekent dit dat ex-legerleider Bouterse, zijn NDP en de overige verdachten van de moorden sinds dinsdag stilletjes juichen? Henri Behr, broer van de in 1982 geëxecuteerde journalist Bram Behr, uit zich diplomatiek. ‘De verdachten zullen zeker geen traan laten om Mohamedamins dood’, zegt hij telefonisch vanuit Paramaribo.
Behr: ‘Hij was vanaf het begin betrokken bij het justitieel onderzoek. Hij had zich vastgebeten in de materie, in de diepe overtuiging dat schendingen van mensenrechten niet door de beugel konden en gestraft dienden te worden. We zullen hem missen.’ ‘Kop op’, zo reageerde president Ronald Venetiaan, een van de grote voorstanders van de berechting van Bouterse cum suis, na een korte stilte toen hij hoorde van de dood van auditeur-militair Mohamedamin. Bij de onthulling vandaag van het monument in Moiwana, het bosnegerdorp waar het Surinaamse leger in 1986 een bloedbad aanrichtte, zal deze zoveelste verrassende wending in het 8 Decemberproces zeker onderwerp van gesprek zijn.
Hoeveel zullen er nog volgen in de komende maanden? De wraking van advocaat Irwin Kanhai, die vrijdag iedereen in Suriname verraste met zijn verzoek, heeft in ieder geval al geleid tot het tijdelijk stilleggen van de rechtszaak tegen de 25 verdachten. De zitting, die voor vrijdag gepland stond, is nu afgelast omdat het Hof van Justitie zich buigt over de beschuldigingen tegen de krijgsraadpresident. Een van de cruciale vragen is of het proces, dat in november begon, weer opnieuw moet beginnen, mocht het hof Kanhai in het gelijk stellen.
Valstein-Montnor verwierp immers de bezwaren die Kanhai en andere advocaten hadden opgeworpen tegen de berechting van hun cliënten. Kanhai heeft aangekondigd dat hij nog meer in petto heeft. Zoals over de medewerking van de inmiddels overleden NPS’er Cesar Seedorf aan een oorlogsdecreet dat de moorden zou hebben moeten rechtvaardigen. Kanhai: ‘Dan zal blijken wat nog veel meer personen hebben geweten van de moorden.’ Sunil Oemrawsing, neef van de omgebrachte universiteitsdocent Sugrim Oemrawsing, maakt zich niet druk over de wraking. Met andere nabestaanden heeft hij de afgelopen dagen juridisch advies ingewonnen bij hun advocaat, Freddie Kruisland.
Oemrawsing: ‘De argumentatie van Kanhai is inhoudelijk zwak, net als overigens zijn eerdere verworpen verweren. Zelfs als het waar is dat de echtgenoot van de krijgsraadpresident een ruimte zonder betaling huurt bij de NPS, dan nog hoeft de onafhankelijkheid van Valstein-Montnor niet in het geding te zijn.’ Niet meer dan een ‘oprisping’, zo noemt Behr de wraking. Behr had in 1996 een gesprek met de doodzieke Paul Baghwandas, de ‘Beul van 8 december’. In dat gesprek wees de inmiddels overleden Baghwandas toenmalig bevelhebber Bouterse aan als de organisator van de moorden. Behr: ‘De kracht van dit proces is dat ook de verdachten in hun mensenrechten worden gehoord. Ze hebben het recht de rechter te wraken. Alleen zo kan de rechtsstaat in Suriname weer hersteld worden.’
|
